Amain - Ika-apat

 KABANATA IV

Sumapit ang hapon na isang oras na lang ay kakagat na ang dilim.

Samantalang nakapatong pa rin ang katawan ni George sa nakatihaya at nakabukakang katawan ni Benji sa sofa.

"Mmmmmm! Mmmmmm! Mmmmmm!" Walang hanggan nilang paghahalikan.

Nakayakap si Benji sa leeg at batok ni George na parang ayaw pakawalan. Habang ang hita't binti nito ay nakayakap sa bewang ng kanyang amain.

Sakop ng buong katawan ni George ang buong harapan ni Benji. Ang mga braso at bisig niya ang nakayakap sa bata hanggang sa likuran nito.

Lubos ang ligaya ni George sa binibigay na saya ni Benji.

"Matagal ko nang hindi nararanasan ang ganto..." Sa isip ni George.

"Mmmmm! Mmmmm!" Mauungol na boses ni Benji sa halik ni George.

Bumitaw si George sa paghalik.

Nagtititigan sila.

Pinagmasdan nila ang mukha ng isa't-isa.

"Hindi ko akalaing mag-e-enjoy ako sa isang batang lalaki." Patuloy sa isip ni George.

Nakangiti na si George habang pinagmamasdan ang gwapo at batang-batang mukha ni Benji.

"Ano ang gusto mong ulam baby?" Malambing na tanong ni George.

Nag-isip si Benji.

"Pwede po ba yung beef broccoli?" Tanong na sagot ni Benji.

"Walang problema... Mwaahh!" Sagot naman ni George at nagbigay ng sasaglit na halik sa labi ni Benji.

Bumangon si George at tumayo.

Nagsuot ng brief at naglakad papuntang kusina.

Bumangon naman si Benji at nanatiling naka-upo sa sofa habang hinahabol ng tingin si George.

"Daddy! Okay lang ba naka-brief na lang din ako?" Sigaw na tanong ni Benji.

"Oo naman." Sigaw na sagot naman ni George.

Sumaya si Benji at brief lang niya ang sinuot.

Niligpit niya ang iba niyang damit at tumungo sa kwarto niya.

Samantalang nagpatuloy sa pagluluto ng hapunan si George sa kusina.

Hanggang sa sumapit ang gabi at sila ay kumain ng hapunan.

Kinagabihan ay sa kwarto na ni Benji nagpasya si George na matutulog.

Katabi sa kama si Benji.

Magkayakap.

Magkapatong.

Magkalapat ang mga labi.

Walang saplot.

"Daddy?" Malambing na tawag ni Benji.

"Yes baby?" Malambing din na sagot ni George.

"Paano po pag nandito na ulit si Mommy?" Tanong ni Benji.

"Oh?" Sabi ni George.

"Pano po tayo?" Tanong ni Benji.

Napahinto si George sa tanong na iyon.

"Diba napag-usapan nating hindi natin sasabihin sa kanya?" Sabi ni George. “Ibig-sabihin, hindi dapat mahalata ng mommy mo na sweet tayo.”

“Oo nga po pero…” Tugon ni Benji. “Paano po natin gagawin ito?”

Humalik muli si George sa labi ni Benji.

"Basta sabihin mo lang sakin kapag gusto mo." Sabi pa ulit ni George. "Gagawa ako ng paraan at susundin mo lahat ng sasabihin ko."

“Paano po kung gusto araw-araw?” Tanong pa ni Benji.

“Edi araw-araw gagawa ng paraan si Daddy.” Sagot naman ni George. “Basta susunod ka lang sa akin.”

Humalik muli si George sa labi ni Benji.

"Para din sa kaligtasan nating dalawa." Sabi pa ni George. "Kasi bawal itong ginagawa natin."

Tumitig si George sa mukha ni Benji.

“Pwedeng makulong si daddy kapag may nakaalam na nire-rape kita.” Paliwanag ni George.

“Rape pa din po ba kahit gusto ko naman?” Inosenteng tanong ni Benji.

Natawang bahagya si George.

“Labag sa batas na mag-sex ang isang matanda at isang bata.” Paliwanag muli ni George. “Lalo na kapag yung bata ay wala pang eighteen years old.”

Mataimtim na nakikinig si Benji. Naiintindihan niya ang mga bagay na sinasabi ng kanyang amain. Ganun din ang sabi ni Daniel sa kanya, hindi nila pwedeng ipag-sabi yun sa kahit na sino.

Ang mahalaga kay Benji ay nakakita na siya ng taong nagbibigay kalinga sa kanya. Mabait at malambing, lalo’t gihit ay hindi siya sinasaktan. Bagkus ay ligaya ang binubuhos sa kanya.

"Opo daddy!" Sagot ni Benji. "Naiintindihan ko po."

Ngumiti si George at muling inilapat ang labi niya sa bibig ni Benji.

Hinigpitan pa ni George ang pagkayap kay Benji at lalong binigay ang bigat ng kanyang katawan kay Benji.

"Mmmmmmmmm!!!" Di mapigilang ungol ni Benji na halos bumaon na sa kutchon ng kama.

"Okay lang naman siguro yon!" Sa isip ni Benji.

"Hindi alam ni Mommy." Patuloy na pag-iisip niya.

"Tutal mukha namang wala siyang paki-alam."

"Tamang pinagtatanggol niya ako pag sinasaktan ako ni Papa dati dahil bakla ako."

"Pero kahit kailan hindi naman niya ako niyakap."

"Hindi din siya nagpupunta sa school pag kailangan ng magulang. Lagi siyang may dahilan."

"Lagi niyang sinasabi na iayos ko ang damit ko. Iayos ko ang buhok ko."

"Pero kahit inayos ko na, wala naman din siyang reaksyon."

"Ang mahalaga lang sa kanya yung mga kaibigan niyang punong-puno ng kolorete sa mukha at katawan."

"Mas importante ang hitsura niya para sa kanya."

"Wala din siyang paki-alam kahit naglalasing si papa dati."

"Baka siguro hindi talaga nila ako anak."

"Kaya hindi nila ako mahal."

"Bakit si Daddy George?"

"Niyayakap ako"

"Hinahalikan ako."

"Hindi ako sinasaktan."

"Kahit hindi niya ako tunay na anak."

"Pero pakiramdam ko mahal na mahal niya ako."

Habang lasap-lasap niya ang maiinit na halik ni George sa kanyang labi.

Habang ramdam niya ang init at diin ng buong katawan ng kanyang amain.

"Ayokong mawala si Daddy George."

"Lagi ko siyang susundin."

"Lagi ko siyang pasasayahin."

"Kahit ba kailangan naming magtago."

"Okay lang..."

"Sapat na sakin ang ganto."

"Si Daddy pa lang ang nagpaparamdam sakin ng ganto."

"Mahal ko si Daddy!"

Yumakap pa siya ng mahigpit sa kanyang amain.

Dinama niya ang bumubuhos na pagmamahal na hatid ni George.

* * *

"Wala akong anak na bakla!!!" Puno ng galit na sigaw ng isang matandang lalaki.

"Masakit po Pa!!!" Umiiyak na sigaw ni Benji habang hinahampas siya ng sinturon ng matandang lalaki.

"Nag-iisa ka na nga lang anak ko!!! Bakla ka pang hayop ka!!!" Sigaw pang muli ng matandang lalaki.

"Wuh-psssshh! Wuh-psssshh!" Lumalagutok na sinturon sa kahit saang parte ng katawan ni Benji.

"Pa! Aaaahhh! Tama na poooo! Paaaa!! Waaahhh!" Naghuhumiyaw na iyak ni Benji.

Pilit niyang tinitakpan ang ulo niya at mukha niya.

Habang damang-dama ang malulupit na hampas ng sinturon ng kanyang ama.

"Benji!" Boses ni George na mahina.

"Benji!!!" Mas malakas na boses ni George.

"Benji!!!!!!" Mas lalong malakas na boses ni George.

"Hhhaaaaaaahhhhhhh!!! Hah! Haah! Haaah!" Malasigaw na hininga ni Benji kasabay ng pagbangon mula sa pagkakahiga.

"Binabangungot ka Benji!" Sabi ni George habang hinihimas ang likuran ni Benji.

"Haah! Haah! Haah!" Papahinang paghabol ng hininga ni Benji.

"Ano ba napanaginipan mo?" Mahinahong tanong ni George.

"Si Papa!" Sambit ni Benji habang may konting hininga pa.

"Hinahampas niya ulit ako!" Malapit nang umiyak sa salita ni Benji.

"Paulit-ulit!" Humihikbi nang salita ni Benji.

Bakas sa mukha ni George ang pag-aalala.

"Malalakas!!!" At tuluyan nang umiyak si Benji.

"Bakit ka daw niya hinahampas?" Tanong pa ni George.

"Kasi po... Hiiih! Hiih! Bakla ako! Ihiih! Huuhh! Huuhh!" Sagot ni Benji sa kabila ng pag-iyak.

Iniisip ni George kung nangyayari ba sa totoong buhay ang mga iyon kay Benji dati.

Inabot ng kamay ni George ang mukha ni Benji at iniharap sa kanya.

Punong-puno ng luha ang mukha ni Benji.

"Wala na ang Papa mo." Malambing na salita ni George. "Hindi ka na niya masasaktan pa."

Kasabay non ay ang pagpunas ni George sa luha ni Benji.

"Ako na ang Daddy mo ngayon." Sabi pa ni George. "Hindi kita sasaktan ng ganon."

Humihibik at papahinto na sa paghagulgol si Benji at nakatingin kay George.

"Basta lagi kang susunod sakin." Sabi pa ni George.

"Lagi kang magpapakabait."

"Lagi mong susundin ang sinasabi ko."

"Gagalingan mo sa pag-aaral mo."

Patuloy na pagpunas niya sa luha ni Benji.

"Huwag kang makikipag-away." Dugtong pa ni George.

"Huwag ikaw ang mauuna na mang-away."

"Huwag ka din magbibisyo."

"Lalong huwag kang magdodroga."

Tumigil si George sa pagsasalita at tumitig kay Benji.

"Opo." Sagot naman ni Benji na nakahinto na sa pag-iyak.

"Kapag nakakuha ng mataas ng grades, bibigyan kita ng reward." Sabi pa ni George.

"Reward?" Ulit ni Benji.

Nawala ang lungkot sa mukha niya.

"Pero secret muna yon." Bawi ni George.

Napatingin si George sa orasan at nakita niyang alas dos pa lang ng madaling araw.

Inakap niya si Benji sa ulo nito at dahan-dahan niyang ihiniga sa unan ang kanyang ulo kasabay ang katawan nilang dalawa.

Si George ay nakatihaya samantalang si Benji naman ay naka-unan sa bisig niya.

Yumakap si Benji kay George.

Humalik si George sa noo ni Benji at niyakap din niya ito.

"Kawawang bata." Sa isip ni George habang nakatanaw sa kisame.

"Minamaltrato ng tatay niya."

"Hindi na lang niya kausapin."

"Pagsabihan."

"Hindi naman mauunawaan ng bata iyon sa ganoong paraan."

"Pananakit lang ang matatandaan ng bata."

Napatigil sa pag-iisip si George.

Biglang nabagabag.

"Hindi kaya may psychological explanation kaya ganto si Benji?"

"Dahil minamaltrato siya ng tatay niya dati?"

Humalik muli si George sa noo ni Benji.

Pagkatapos ay idinantay niya ang pisngi niya sa noo nito.

At pinilit niyang matulog sa kabila ng mga iniisip niya.

* * *

Kinabukasan ay maagang gumayak ang mag-amain at sinama ni George si Benji sa trabaho.

Si George ay isang kontraktor ng isang maliit engineering firm. Siya ang pinaka-ulo ng maliit na kumpanya na ito. Nagbibigay sila ng serbisyong pang-karpintero at pang-enhinyero sa mga factory at planta, kasama na din ang mga corporate office na gustong magpasa-ayos ng mga istrakturang proyekto. Ang mga proyektong ito ay makukuha lamang niya sa mga referral mula sa mga kaklase at kaibigan niya noong nag-aaral pa siya at noong nagtatrabaho pa siya bilang isang engineer.

Matanda na ang umaga nang makarating sila sa unang factory na bibisitahin ni George.

Pinatay niya ang makina ng kanyang sasakyan.

Lumingon siya kay Benji na nakaupo sa tabi niya sa harap ng sasakyan.

“Huwag kang aalis sa tabi ko.” Paalala niya kay Benji.

Lumingon si Benji sa kanya.

“Opo, daddy.” Sagot naman ni Benji habang bahagyang nakangiti.

Napansin ni George ang galak na taglay ni Benji.

“Happy ka?” Nakangiting tanong ni George.

“Opo, daddy.” Masayang sagot ni Benji. “Kasama ko po kayo eh, saka namamasyal tayo.”

Napangiting muli si George.

“Kiss mo ‘ko.” Magalak na utos ni George kay Benji.

Naglapat ang kanilang mga labi.

Pagkatapos ay pareho silang nakangiti.

Kahit saan pumunta si George ay kasama niya si Benji. Laging nakaakbay ang braso ni George mga balikat at batok ni Benji kapag naglalakad.

Hindi magkamayaw ang mata ni Benji sa mga nakikita niya sa factory kahit ang mga ito ay hindi naman park o pasyalan.

Pumasok sila sa isang opisina.

“Umupo ka muna dito.” Utos ni George kay Benji nang makapasok sila sa opisinang iyon.

Saka pumasok pa sa looban ng opisina si George.

“Sinong kasama mo?” Tanong ng isang matandang lalaki kay George sa loob ng opisina.

Binigay ni George sa kanya ang isang folder na may iilang pahina ng papel.

Binuklat ito ng matandang lalaki.

“Anak ng bago kong asawa.” Sagot ni George sa tanong ng matanda.

“May anak na pala si Danica.” Puna pa ng matandang lalaki na parang kilala niya ang ina ni Benji.

Pagkalipas ng ilang sandali ay kumuha ng panulat ang matandang lalaki at pumirma sa dalang mga papel ni George.

Inabot ng matanda ang folder pabalik kay George matapos pirmahan.

“Kaya na bang simulan ito sa monday?” Tanong ng matanda.

“Oo naman.” Sagot naman ni George. “Magpapadala na akong mga tao para magsimula sa lunes.”

Nagpalitan pa sila ng mga salita.

Pagkatapos noon ay tumungo na si George at Benji pabalik ng parking lot. Sumakay ulit sila sa sasakyan.

“Nainip ka ba?” Tanong ni George kay Benji pagkasakay ng sasakyan.

“Hindi naman po.” Sagot ni Benji.

“Madami pa tayong pupuntahan.” Ani pa ni George.

“Okay po.” Sagot ni Benji pagkatapos mag-seatbelt.

Muling nagmaneho si George papunta sa susunod na factory na kanyang bibisitahin.

Kahit saan ay kasama niya si Benji.

Pagtapos bisitahin ni George at Benji ang pangatlong factory na kanilang pinuntahan ay nagdesisyon silang magtanghalian muna.

Habang kumakain sa isang maliit na fast food chain ay napakinggan nila ang balita sa radyo.

“Inaasahan na magla-landfall ang bagyo sa hilagang bahagi ng Mindanao.” Pag-uulat ng isang babae sa radyo. “Ayon sa PAG-ASA, asahan daw ang pag-landfall ng bagyo mamayang gabi.”

“Babagtasin ng bagyo ang pa-hilagang-kanluran sa itaas na bahagi ng Mindanao.” Pagpapatuloy ng nag-uulat sa radyo. “Dahil sa laki ng bagyo ay asahin din ang malalakas na hangin at ulan sa ibabang bahagi ng Visayas, kasama na dito ang Cebu City.”

Napatigil sa pagnguya si Benji. Naalala niya ang kanyang ina na si Danica.

“Ayon pa sa PAG-ASA,” Pagpapatuloy ng nag-uulat sa radyo. “Mahinang hangin pero malakas ang mga ulan ang hatid ng bayo, kaya asahan na magtatagal ito sa loob ng Pilipinas.”

Tumunog ang cellphone ni George.

Tiningnan niya ang natanggap na mensahe.

Nakita niyang nag-chat si Danica sa kanya.

“Cancelled na naman flight namin dahil sa typhoon.” Ang chat ni Danica kay George.

Nag-type si George sumandali.

“Okay.” Ang sagot na chat ni George sa chat ni Danica sa kanya.

Saka niya ibinaba ang cellphone niya at nagpatuloy sa pagkain.

“Sana okay lang si Mammy!!!” Pag-aalala ni Benji habang nakahinto sa pagkain.

Lumingon si George sa kanya.

“Wag kang mag-alala.” Paunawa ni George. “Hindi sila ang sentro ng bagyo at mahina lang ang bagyo.”

Tumigil sa pagsasalita si George at patuloy sa pagkain.

Hindi man lubusang nauunawaan ni Benji ay bumalik siya sa kanyang pagkain.

“Baka tatlo hanggang apat na araw pa bago umuwi nanay mo.” Bungad ni George.

Napahintong muli sa pagkain si Benji.

“Cancelled ang flight nila dahil sa bagyo.” Dugtong pa ni George.

“Pero sabi mo po okay lang sila diba?” Nag-aalalang tanong ni Benji.

“Oo.” Sagot ni George. “Nasa buntot lang sila ng bagyo.”

Tumahimik si Benji at tiwala sa sinabi ni George.

Ngumiti si George at umiinom na ng softdrinks. Patapos na siyang kumain.

“Alam mo ba ibig-sabihin non?” Pilyong tanong ni George kay Benji.

“Ano po yun?” Nagtatakang tanong ni Benji.

Bahagyang napatawa si George at binaba ang iniinom niyang softdrinks.

Lumapit siya ng kaunti kay Benji sa ibabaw ng mesang kinakainan nilang dalawa.

“Madami tayong play time.” Nakangising pananalita ni George sa mababang boses.

Hindi agad nakapagsalita si Benji. Iniisip niya ang ibig-sabihin ng kanyang amain.

Kumindat si George kay Benji.

Agad naintindihan ni Benji ang tinutukoy ni George.

Ngumiti siya.

Pagkatapos nilang mananghalian ay may binisita pa silang dalawang factory. Doon ay madami ding kinausap si George ukol sa mga proyekto niya sa mga ito.

Kalagitnaan na ng hapon ng maka-uwi ang mag-amain sa kanilang bahay.

Dahil mahaba pa ang hapon ay muling nagsiping ang mag-amain sa sala ng bahay.

Magkayakap ang kanilang mga katawan at madidiing magkalapat ang kanilang mga labi.

Kapwa nila sinasariwa ang init ng katawan ng bawat isa.

Pagsapit ng hapunan ay kapwa sila walang suot na saplot at kumakain naman ng hapunan.

Madilim na ang paligid at sa kusina lamang ang may ilaw.

“Nag-enjoy ka ba sa mga pinuntahan natin?” Tanong ni George kay Benji habang kumakain sa lamesa.

“Opo, daddy.” Masayang sagot ni Benji habang kumakain.

Natawa ng bahagya si George.

“Hindi naman pasyalan pinuntahan natin.” Paliwanag ni George. “Puro makina ang nakita mo.”

Ngumuya ng saglit si Benji bago sumagot.

“Kasama ko po kayo eh.” Magalak sa sagot naman ni Benji.

Pagkatapos ng masaya nilang hapunan ay muli silang magkakanlong sa kwarto ni Benji.

Walang sawang nilaplap, binayo, at niyakap ni George si Benji kahit nilabasan na siya dito kaninang bago maghapunan.

Walang patid ang saya, sarap, at ligaya ang tinatamasa ni Benji sa mga labi, katawan, at kamay ng kanyang amaing si George. Hindi niya alintana ang sakit at hapdi na hatid ng pagbayo sa kanya dahil maghapon at buong gabi na siyang kinakantot nito.

Sa mga nakaraang araw ay halos gabi-gabi at uma-umaga silang magkasiping. Dahil dito ay matagal bago labasan si George kaya naman umaabot lagpas isang oras ang bawat pagsisiping nila.

Lumipas ang gabi at magkayakap silang natulog. Mahimbing na mahimbing ang kanilang pagtulog dahil na rin sa kumportable na sila sa isa't isa.

Pagsapit ng umaga ay halos maliwanag na ang sinag ng araw na nanggagaling mula sa bintana ng kwarto ni Benji.

“Good morning, baby Ben!” Malambing na bungad ni George habang hinahalik-halikan ang labi ni Benji. Nakapaibabaw din siya dito.

“Good morning din, daddy!” Hindi pa buong boses ni Benji sa pag-gising sa kanya ng kanyang amain.

Magkayakap nilang sinalubong ang umaga ng Linggo.

“Nag-enjoy ka ba kagabi?” Malambing na tanong ni George kay Benji habang patuloy na nakayakap mula sa ibabaw nito.

“Opo.” Nangiti namang sagot ni Benji.

“Hindi ba humahapdi butas mo?” Pilyong tanong ni George.

Bahagyang natawa si Benji.

“Medyo po.” Mahinang sagot ni Benji. 

“Pero mas masarap po pag ginagawa nyo po yun, daddy.” Mahiya-hiya at malumanay pang mga salita ni Benji.

Abot tenga ang ngiti ni George.

“Gusto mo lagi kang kinakantot ka ni daddy?” Pilyo muling tanong ni George.

“Opo.” Nahihiyang sagot naman ni Benji.

Naghalikan muli sila.

“Mmmmmmm.” Ungol nila pareho.

“Gusto mo ulit kantutin ulit kita ngayon?” Tanong muli ni George.

“Opo, daddy.” Nakangiting sagot ni Benji.

“Matagal ulit yon kasi ubos na tamod ni daddy.” Malambing na salita ni George.

“Okay lang po.” Sagot naman ni Benji.

Muli silang naghalikan.

“Gusto mo matagal kang kinakantot ni daddy?” Tanong ulit ni George.

“Opo, daddy.” Magalak na sagot muli ni Benji.

Sinimulan na ni George na sipingan muli ang kanyang anak-anakan na si Benji. Matagal niya itong binayo ng binayo sa kabila ng maliit at payat na katawan nito. Binibigay ni George ang hilig ni Benji, hindi niya binibitaw ang mga labi niya sa labi nito.

Umaga, hapon, at gabi ay pinapasukan ni George ang butas ni Benji. Hindi na halos nasasaktan ang butas ni Benji sa pitong pulgadang kahabaan ni George. Purong sarap na lamang ang nararamdaman niya sa bawat pagsiping sa kanya ng kanyang amain.

Lumipas pa ang mga araw at silang dalawa pa rin ang nasa bahay.

Pag-gising sa umaga ay magkasiping sila.

Papasok si Benji sa iskwelahan at si George naman ay magbubuhat para magpalaki pa ng mga kalamnan habang wala sa bahay si Benji. Kasama na din doon ang pag-asikaso niya sa mga proyekto niya mula sa kanyang laptop o cellphone.

Pagdating ni Benji mula sa klase ay kakain sila ng tanghalian. Maghuhugas ng pinggan si Benji.

Pagkatapos ay magsisiping silang muli hanggang sa labasan silang dalawa.

Maglalaro ng video games at uubusin ang oras hanggang magsawa sila sa paglalaro.

Maya-maya ay magsisiping silang muli. Pero dahil araw-araw na silang nagpapalabas ay minsan hindi na sila nilalabasan. Humihinto na lamang sila kapag sila ay kakain.

Pagkatapos ng hapunan ay muli silang magkakanlungan at uubusin ang oras hanggang sila ay makatulog.

Kapwa sila maligaya sa kanilang pang-araw-araw na gawain.

Kapwa sila tila di nagsasawa sa isa't isa.

Hindi nila pinapansin ang pagod na dulot ng halos oras-oras na pagsisiping.

Sinasamantala nila ang mga araw at oras na sila lang dalawa ang nasa bahay.